Δυο χωριάτες, ο Γιώργης και ο Θανάσης που δεν είχαν πάει ποτέ τους στην πόλη αποφασίζουν να πάνε να δουν το μεγάλο πολυκατάστημα που άνοιξε.

Πάνε στα “αγροτικά είδη” και λέει ο ένας στον άλλο:

Θανάσης: Για δες ωρέ Γιώργη, “βιταμινούχος τροφή για χοίρους”.

Γιώργη: Δεν αγοράζουμε να τη δοκιμάσουμε.

Θανάσης: Και δεν τ αγοράζουμε Πάνε στα “ηλεκτρονικά είδη”

Θανάσης: Κοίτα Γιώργη: πλυντήριο για να μην πλένεις τα ρούχα στη σκάφη.

Γιώργης: Δεν αγοράζουμε ρε Θανάση να το δούμε.

Θανάσης: Και δεν αγοράζουμε Στα “είδη υγιεινής:

Θανάσης: Κοίτα Γιώργη, μια μεγάλη βούρτσα για τον καμπινέ.

Γιώργης: Δεν αγοράζουμε Θανάση να τη δοκιμάσουμε.

Θανάσης: Και δεν αγοράζουμε Μετά από λίγες μέρες συναντιούνται:

Γιώργης: Που λες Θανάση πώς τη βρήκες τη χοιροτροφή; Τα γουρούνια μου΄γίναν τετράπαχα Θανάσης: Και τα δικά μου. Καλά άσε το πλυντήριο. Η γυναίκα μου είναι τρισευτυχισμένη που δεν πλένει πια στο χέρι.

Γιώργης: Και η δική μου.

Θανάσης: Τη βούρτσα πώς τη βρήκες;

Γιώργης: Ακου Θανάση μου, πές με οπισθοδρομικό, αλλά εγώ προτιμω το χαρτί υγείας