Διάφορα

Προσγειώνονται εξωγήινοι στη Γη και ψάχνουν έναν Κλεομένη.

Συναντάνε τον πρώτο άνθρωπο και τον ρωτάνε:

«Σε λένε Κλεομένη;»

«Όχι» λέει αυτός και χααπ, τον τρώνε.

Πάνε στον δεύτερο, τα ίδια:

«Σε λένε Κλεομένη;»

«Όχι» λέει αυτός και χααπ, τον τρώνε και αυτόν.

Κάποια στιγμή αφού τους έφαγαν όλους, φτάνουν στον τελευταίο άνθρωπο στη Γη και τον ρωτάνε:

«Σε λένε Κλεομένη;»

«Ναι» τους απαντάει.

«Έλα ρε Κλεομένη! Φάγαμε τον κόσμο να σε βρούμε!»

Είναι ένας πελάτης σε ένα ταξί και πηγαίνει στην δουλειά του, όμως ξέχασε να πει στον ταξιτζή να κάνει μία στάση στο περίπτερο να πάρει εφημερίδα. Όπως είναι λοιπόν από πίσω του, κάνει λίγο μπροστά και τον χτυπάει ευγενικά στον ώμο με τα δάχτυλα.

Ο ταξιτζής τρελαίνεται, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο, περνάει ξυστά από μία γιαγιά και σταματάει λίγα εκατοστά μπροστά απ’ το περίπτερο. Γυρίζει στον πελάτη έξαλλος και του λέει:

«Μα καλά θέλεις να σκοτωθούμε; Κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή!».

«Μα κύριε, εγώ απλά σας ακούμπησα λίγο στον ώμο για να σας μιλήσω».

«Ναι, δίκιο έχετε, αλλά είναι η πρώτη μέρα που δουλεύω ταξί και τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια οδηγούσα νεκροφόρα!»

Πηγαίνει ένας στο φαρμακείο και ζητάει φάρμακο για τον λόξιγκα.

Ο φαρμακοποιός γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο και πως ο λόξιγκας θα έφευγε μόνο αν τον τρόμαζε… αρπάζει ένα μεγάλο μπαστούνι και αρχίζει να κυνηγά τον πελάτη μέσα στο φαρμακείο.

Τρομαγμένος ο πελάτης, κουρνιάζει σε μια γωνιά και φωνάζει:

«Σταμάτα, σταμάτα, γιατί το κάνεις αυτό;»

Σταματά τότε ο φαρμακοποιός όλο χαμόγελο και τον ρωτά:

«Φαντάζομαι πως σας πέρασε ο λόξιγκας με τέτοια τρομάρα που πήρατε…».

«Α, για αυτό το κάνατε…» λέει ανακουφισμένος ο πελάτης «…κάντε τον κόπο τότε να έρθετε στο σπίτι μου, γατί τον λόξιγκα δεν τον έχω εγώ αλλά η γυναίκα μου!!»

Είναι ένας μικρόσωμος τυπάκος σε ένα μπαρ και κοιτάει αποχαυνωμένος την μπύρα του με μανία. Δίπλα του μία παρέα ντερέκια τον πείραζαν για το στυλ του. Σε μια στιγμή έρχεται ο πιο μεγαλόσωμος από την παρέα, του παίρνει την μπύρα απ΄τα χέρια και την πίνει μονορούφι.

«Την μπύρα δεν την κοιτάνε, την πίνουν» του λέει και βάζει τα γέλια.

Τότε ο μικρόσωμος βάζει τα κλάματα με λυγμούς.

«Καλά ρε φίλε πως κάνεις έτσι. Έτσι κι αλλιώς την κοιτούσες δεν την έπινες…» του λέει και ξαναβάζει τα γέλια.

«Όχι, δεν φταις μόνο εσύ…», λέει ο μικρόσωμος «…σήμερα είναι η χειρότερη μέρα της ζωής μου… Το πρωί ο διευθυντής μου με απέλυσε. Πάω στο σπίτι και πιάνω τη γυναίκα μου με άλλον στο κρεβάτι. Βγαίνω έξω και μου έχουν κλέψει το αυτοκίνητο….»

«Τι να κάνεις, αυτά έχει η ζωή» του λέει ο άλλος περιπαιχτικά…

Και συνεχίζει ο μικρόσωμος…

«Και δε μου έφταναν όλα αυτά, εκεί που είχα πάρει την απόφαση να βάλω τέλος στη ζωή μου, έρχεσαι κι εσύ και μου πίνεις τη μπύρα με το Υδροκυάνιο!»

Είναι 2 Λαρισαίες σερβιτόρες στην καφετέρια και δεν υπάρχει ψυχή στο μαγαζί.

Λέει η μία στην άλλη:

«Πλίτς, πλίτς;;;»

«Σσσσς, πλάτς πλάτς…» απαντάει η άλλη.

Μετάφραση:

«Πλήττεις, πλήττεις;;»

«Σσσσς, πελάτης πελάτης…»

Συναντιούνται 2 μεθυσμένοι στο δρόμο:

Κοιτάζει ο ένας ψηλά και ρωτάει τον άλλο…

«Μα δε μου λες ρε φιλαράκι, αυτό που φωτίζει είναι το φεγγάρι ή ο στύλος της ΔΕΗ;»

Κοιτάζει ο άλλος κανένα 10λεπτο και του απαντάει:

«Δεν ξέρω ρε φίλε…. δεν είμαι από ‘δώ»

Ακυρώνεται η πτήση της Aegean λόγω «απειλητικής επιστολής» και η υπάλληλος στο γκισέ προσπαθεί να εξυπηρετήσει, τοποθετώντας σε κάποια άλλη πτήση τους ενοχλημένους από την ταλαιπωρία επιβάτες. Ξαφνικά ένας εξαγριωμένος Ελληνάρας σπρώχνει τους άλλους που περίμεναν υπομονετικά και από το τέλος της ουράς φτάνει στο γκισέ πρώτος. Χτυπά το εισιτήριο επάνω στο τραπέζι και φωνάζοντας λέει:

«Πρέπει να είμαι στην επόμενη πτήση και στην πρώτη θέση και… κάνε γρήγορα με τα εισιτήρια.»

Η υπάλληλος χωρίς να ταράζεται του απαντάει:

«Λυπάμαι κύριε, θα είναι χαρά μου να σας εξυπηρετήσω αλλά θα πρέπει πρώτα να εξυπηρετήσω όλους αυτούς που περιμένουν στην σειρά, αλλά είμαι σίγουρη πως δεν θα υπάρξει πρόβλημα σε αυτό που ζητάτε.»

Ο επιβάτης όμως ήταν ανυποχώρητος και φωνάζοντας πιο δυνατά είπε:

«Θα κάνεις αυτό που σου λέω… Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»

Χωρίς να διστάσει η υπάλληλος, χαμογελώντας, παίρνει το μικρόφωνο από μπροστά της:

«τοκ τοκ.. Μπορώ να έχω την προσοχή σας παρακαλώ;…. Είναι εδώ ένας επιβάτης που δεν γνωρίζει ποιος είναι. Παρακαλώ πολύ όποιος τον γνωρίζει να προσέλθει στον γκισέ της Aegean…»

Με όλη την ουρά που περίμενε να έχει ξεκαρδιστεί στα γέλια, ο αγροίκος έτριξε τα δόντια του και λεει στην υπάλληλο:

«Μωρή θα σε γ……..!»

Χωρίς αυτή να χάσει το χαμόγελο της του απαντά:

«Λυπάμαι κύριε, και γι΄ αυτό θα πρέπει να περιμένετε στην ίδια ουρά. Προηγούνται άλλοι!!!»

Δύο φίλοι συζητούν:

«Άκου να δεις τι έγινε το Σάββατο» λέει ο ένας.

«Τι έγινε, για πες;» λέει ο άλλος.

«Βγήκα για ποτό με μία συμφοιτήτριά μου και την παρέα της… Το ένα ποτό έφερε το άλλο, κάτι σφηνάκια, κάτι κεράσματα άρχισα να χάνω την μπάλα από τα μισά της βραδιάς…».

«Και τι έγινε μετά;;;».

«Κατά τις 6 το πρωί, με πρήξαν όλοι να αφήσω τ’ αμάξι και να γυρίσω στο σπίτι με λεωφορείο».

«Καλά σου λέγανε, τελικά τι έκανες;».

«Πραγματικά δε θυμάμαι πόση ώρα τσακονόμασταν για αυτό το πράγμα… τελικά άφησα το αμάξι και πήγα να πάρω το λεωφορείο!».

«Μπράβο! Είδες δεν ήταν δύσκολο. Και γύρισες στο σπίτι σου σώος και ασφαλής…»

«Ναι ρε φίλε, αφού ούτε και εγώ το περίμενα διότι δεν είχα ξαναοδηγήσει ποτέ μου λεωφορείο. Το κακό είναι ότι δεν μπορώ να θυμηθώ από που το πήρα…»

Παίρνει τηλέφωνο ένας τύπος πρωί-πρωί την ρεσεψιόν του ξενοδοχείου και ρωτά:

– Τι ώρα ανοίγει το μπαρ;

– Το μπαρ ανοίγει αργά, λέει εκνευρισμένη η ρεσεψιονίστ και κλείνει το τηλέφωνο.

Μετά από λίγη ώρα ο τύπος ξαναπαίρνει και ρωτά πάλι το ίδιο και παίρνει την ίδια απάντηση αλλα ακούγεται πιο μεθυσμένος.

– Να κκάνω μία ερώτηση; Τι ώρα ανοίγει το μπαααρ; χικ

– Το μπαρ ανοίγει αργά, ξανα-λέει εκνευρισμένη η ρεσεψιονίστ και κλείνει το τηλέφωνο.

Το ίδιο συνεχίζεται επί ώρες και κάθε φορά ο τύπος ακούγεται όλο και πιο μεθυσμένος.

– Μα τι θέλετε επιτέλους; ρωτά η ρεσεψιονίστ. Τι στο καλό σας ενδιαφέρει τι ώρα ανοίγει το μπαρ;

– Έχω κλειστεί μέσα από χθες το βράδυ … χικ

Ανάλυση:

Ο ντιρλαdad ντιρλα νταντα

Νταντα ντιρλα νταντα…

Δηλαδή:

Ο μεθυσμένος μπαμπάς μέθυσε τη νταντά των παιδιών

και αυτή μέθυσε μια άλλη νταντά.

Βρίσκονται 2 φίλοι μετά από καιρό…

«Μα καλά ακόμα καπνίζεις;» λέει ο ένας

«Ναι και πολύ…» λέει ο άλλος

«Πόσα τσιγάρα κάνεις;»

«2 πακέτα τη μέρα, 20 χρόνια τώρα»

«Και πόσο κοστίζει το πακέτο;»

«4 ευρώ»

«Δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια έχεις ξοδέψει 4 x 2 x 30 x 12 x 20 = 57.600 Ευρώ!!»

«Εεεε, και;»

«Το ξέρεις οτι με αυτά τα λεφτά θα μπορούσες να πάρεις μια Porsche;»

«Να σου κάνω κι εγώ μια ερώτηση;»

«Ναι!»

«Εσύ, καπνίζεις;»

«ΟΧΙ βέβαια»….

«Και που είναι η Porsche σου;»

– Έναν εσπρέσο.

– Α… Δεν έχει εσπρέσο, έχει χαλάσει η μηχανή…

– Εντάξει, λοιπόν, τι έχει;

– Δεν ξέρω τι έχει, την πήγαν στο μάστορα !!!

***

– Τράπεζα εκεί; Θέλω να μεταφέρω τα χρήματά μου στο εξωτερικό. Μπορώ;

– Για τι ποσό μιλάμε;

– Λίγο γρήγορα παρακαλώ, δεν έχω μονάδες…

***

– Το ρεκόρ μου στα 100 μετρά είναι 50 μέτρα…

***

Πήρε τηλέφωνο και μου είπε: Έχω ένα καλό και ένα κακό νέο.

Άφησα να πει πρώτα το καλό και μετά το ‘κλεισα…

***

Με πήγαν στο αυτόφωρο και λέει το όργανο:

– Δικαιούστε ένα τηλέφωνο

– Ωραία, θέλω το iPhone X (64GB).

Ο Πούτιν και ο Τράμπ είναι σε ένα μπάρ και τα πίνουν.

Τους πλησιάζει ένας δημοσιογράφος και τους ρωτάει:

«Τι συζητάτε εσείς οι δύο;»

«Σχεδιάζουμε τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο» λέει ο Πούτιν.

«Δηλαδή τι σκοπεύετε να κάνετε;»

«Θα επιτεθούμε με προηγμένα όπλα και θα εξαφανίσουμε σε μία μέρα 1 δισεκατομμύριο μουσουλμάνους και την ηθοποιό Σκάρλετ Γιόχανσον».

«Την Σκάρλετ Γιόχανσον;;; Για ποιο λόγο;» ρωτά έκπληκτος ο δημοσιογράφος.

Γυρνά λοιπόν ο Πούτιν και λέει στον Τράμπ:

«Τι σου έλεγα.. κανείς δεν νοιάζεται για 1 δισεκατομμύριο μουσουλμάνους!»

Ρωτάει το παιδί τον μπαμπά του:

«Μπαμπά, μπαμπά πως γίνονται τα παιδιά;»

«Τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός» λέει ο μπαμπάς που εκείνη την ώρα έβλεπε τηλεόραση και δεν είχε όρεξη για πολλές κουβέντες.

Ρωτάει και τη μαμά που σιδέρωνε μια στοίβα ρούχα:

«Μαμά, μαμά ο πελαργός όταν δεν φέρνει τα παιδιά τι κάνει;»

«Είναι ξαπλωμένος στον καναπέ, βλέπει τηλεόραση και πίνει μπύρες κλάνοντας…»

Μια τουρίστρια κατέληξε σε ένα παραδοσιακό πανδοχείο στη Μάνη που δεν μιλούσε κανείς αγγλικά.

Το απογευματάκι παίρνει τηλέφωνο στη ρεσεψιόν και λέει:

«Two tea to room two»

και της απαντάει ο ρεσεψιονίστας:

«ταμ ταμ ταράμ ταμ»