Ο ταρίφας κατεβαίνει τη Συγγρού. Ένας τύπος με μια βαλίτσα του κάνει

νόημα. Σταματάει ο ταρίφας και ρωτάει: “Που πας, ρε μεγάλε;”. “Στη Φρανκφούρτη!”, λέει αυτός. “Έμπα!”, απαντάει ο ταρίφας.

Μετά από… τρεις μέρες και ενώ το κοντέρ έχει γράψει

325.000 δραχμές, φτάνουν στη Φρανκφούρτη. Κατεβαίνει ο τύπος και ο

ταρίφας πάει να φύγει. “Ωραία θα ήταν”, λέει από μέσα του, “να βρίσκαμε τώρα και κανέναν για την επιστροφή, ε;”. Εκεί που το

λέει, τσουπ, βλέπει έναν τύπο να του κάνει νόημα! “Πού πας, ρε γίγαντα;”, τον ρωτάει. “Στη… Γλυφάδα”, λέει αυτός. “Έμπα”,

λέει ο ταρίφας και ξεκινάνε. Πέντε χιλιόμετρα πιο πέρα, ο ταρίφας βλέπει κι άλλον να του κάνει νόημα. “Να τον πάρουμε, άμα

λάχει;”, ρωτάει… τυπικά και -βέβαια- σταματάει έτσι κι αλλιώς και ρωτάει: “Πού πάμε ρε γίγαντα;”. “Στου… Ζωγράφου!”, λέει ο

τύπος. Και ο ταρίφας: “Μπα. Εμείς πάμε… παραλία”!