Δυο ηλικιωμένοι κύριοι συζητάνε γύρω από τα διάφορα προβλήματα υγείας που τους απασχολούν. Λέει ο ένας:

— Εγώ βρε Γιώργη, ξεχνάω. Η μνήμη μου έχει αδυνατίσει πάρα πολύ και δε ξέρω τί να κάνω…

— Α, εγώ παίρνω ένα φάρμακο σε σταγόνες και δεν έχω κανένα πρόβλημα. Λέει ο άλλος.

Γεμάτος περιέργεια ο πρώτος ρωτάει:

— Και ποιο είναι το φάρμακο αυτό και πώς το λένε;

— Στάσου γιατί έχει ένα ξενικό όνομα και μου διαφεύγει…Για θύμισε μου εκείνο το μεγάλο πόλεμο….

— Το Β Παγκόσμιο Πόλεμο λες; προσπαθεί να τον βοηθήσει ο φίλος του

— Όχι ρε συ, ένα άλλο μεγάλο πόλεμο….

— Ποιον βρε Γιώργη μου; Τον πρώτο παγκόσμιο μην εννοείς;

— Όχι βρε αδελφέ….πιο παλιά!!!!

— Α!!!! Θα λες για τους Βαλκανικούς Πολέμους….

— Μπα, όχι! επιμένει ο Γιώργης…Για πιο παλιά σου λέω…Αυτός ο πόλεμος έγινε στην αρχαιότητα.

Η περιέργεια του φίλου του Γιώργη είχε μεγαλώσει και συνεχίζει τη προσπάθεια να βοηθήσει τη μνήμη του φίλου του.

— Α…θα λες για το Πελοποννησιακό Πόλεμο, βρε αδελφέ…

— Μα τί λες τώρα; πιο παλιά σου λέω

— Εμ μα τότε θα εννοείς τον Τρωικό Πόλεμο.

— Μπράβο, αυτόν εννοώ το βρήκες! Αυτός ο πόλεμος είχε μια αφορμή….κάποια ωραία γυναίκα!!!!

Ο άλλος τώρα αναφωνεί με ενθουσιασμό:

— Την Ωραία Ελένη ….Γιώργη μου.

— Αυτήν βρε αδελφέ έψαχνα από την αρχή, γιατί έχει το ίδιο όνομα με τη γυναίκα μου Και αμέσως φωνάζει προς το βάθος του σπιτιού:

— ΕΛΕΝΗΗΗΗΗΗΗ! Πώς το λένε εκείνο το εκπληκτικό φάρμακο που ενισχύει τη μνήμη;