Δύο ξανθιές, τώρα που ήρθε η άνοιξη και τα λουλούδια άνθισαν συζητούν και λέει η μία στην άλλη …!

– Δεν πάμε μια βόλτα στο χωριό;

– Καλή ιδέα, λέει η άλλη.

– Ξεκινούν λοιπόν για το χωριό.

– Φθάνοντας εκεί αρχίζουν να μαζεύουν λουλούδια από τους αγρούς όταν η πρώτη σκέφτεται και λέει: “Μιας και είμαστε εδώ, ας κάνουμε και καμιά δουλειά στο κτήμα.

– Ας κλαδέψουμε τα δέντρα που έχουν φουντώσει.

– Εντάξει”, λέει η άλλη. Ανεβαίνουν λοιπόν σε ένα δέντρο και καβαλούν ένα μεγάλο κλαδί που ήθελε κλάδεμα και αρχίζουν να το πριονίζουν.

– Το καβάλησαν όμως από την πλευρά που πριόνιζαν.

– Και πριόνιζαν, πριόνιζαν …..

– Σε λίγο περνά από κάτω μια γριά, τις βλέπει και βάζει τις φωνές…

– Καλά, χαζές είστε; Θα πέσετε να σκοτωθείτε έτσι όπως κάθεστε!

– Αυτές τίποτα. Συνεχίζουν να πριονίζουν …….

– Η γριά φεύγει και ξαναπερνά μετά από ώρα.

– Τις βλέπει πάλι στην ίδια θέση και βάζει πάλι τις φωνές: Μα καλά δεν καταλαβαίνετε; Θα πέσετε να σκοτωθείτε!

– Οι ξανθές όμως συνεχίζουν να πριονίζουν.

– Μετά από πολύ ώρα ξαναπερνά η γριά και τις βλέπει πάλι στην ίδια θέση.

– Βάζει και πάλι τρομοκρατημένη τις φωνές….

– Ε, είστε τελείως ηλίθιες; Θα πέσετε να σκοτωθείτε.

– Αυτές όμως συνεχίζουν να πριονίζουν.

– Μετά από ώρα, το κλαδί τελικά κόβεται και αυτές πέφτουν και “τσακίζονται”.

– Σπασμένα χέρια, σπασμένα πόδια, σπασμένα πλευρά, χάλια. Τις μεταφέρουν στο ΚΑΤ.

– Αρχίζουν ακτινογραφίες, βάζουν γύψους, τους κάνουν χειρουργικές επεμβάσεις, και τελικά βγαίνουν από το ΚΑΤ. Αρχίζουν φυσιοθεραπείες, γυμναστική, κάθε είδους ταλαιπωρία, κλπ.

– Η όλη ανάρρωσή τους κρατά ένα ολόκληρο χρόνο.

– Όταν επιτέλους γίνονται και πάλι καλά, λέει η μία στην άλλη: “Τώρα που είμαστε καλά, δεν πάμε πάλι στο χωριό να τελειώσουμε και το κλάδεμα που αφήσαμε στη μέση;” “Πάμε”, λέει η άλλη. Έτσι ξεκινούν για το χωριό.

– Όταν πλέον φθάνουν στο χωριό και πλησιάζουν το κτήμα με τα δέντρα, βλέπουν από μακριά την γριά να έρχεται.

– “Αμάν, το μέντιουμ”, αναφωνούν