Το ζευγάρι, το θυροτηλέφωνο και ο πατέρας της κοπέλας

Το αγόρι γυρίζει την κοπελιά του στο σπίτι πριν (ως συνήθως) τα μεσάνυχτα. Όταν φτάνουν στην εξώπορτα, ακουμπάει το χέρι στον τοίχο και της λέει,

– γλυκιά μου κάνε μου μια πιπα

– τι; – είσαι τρελός;

– μη στενοχωρείσαι θα είμαι γρήγορος, κανένα πρόβλημα… – όχι! …

κάποιος θα μας δει, κάποιος συγγενής, ίσως ο γείτονας.

– τέτοια ώρα, μεσάνυχτα είναι κανένας δεν θα μας δει

– είπα όχι!, και ξανά όχι!

– γλυκιά μου, είναι μια γρήγορη πιπα, το ξέρω ότι και εσένα σου αρέσει

– όχι!!!, είπα όχι!

– αγάπη μου μην κάνεις έτσι. . .

Αυτή τη στιγμή η μικρότερη αδελφή είχε κατεβεί στην εξώπορτα,με την νυχτικιά της,αναμαλλιασμένη και τρίβοντας τα μάτια της λέει,

– ο μπαμπάς είπε, πρέπει να του κάνεις μια πιπα, η εγώ να του κάνω μια

πίπα….

η ο ίδιος θα κατεβεί κάτω να του κάνει μια πιπα, αλλά για το θεό, πες… το αγόρι σου να πάρει το χέρι του από το θυροτηλέφωνο.