η μπαλά

Είναι μια μέρα ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας, περπατάνε στο δρόμο, για μια στιγμή λέει ο Γιωρίκας:

— “Ρε Κωστίκα, δεν πάμε να παίξουμε μπάλα;”

— “¶ντε πάμε”, λέει ο Κωστίκας.

Πάνε λοιπόν στο γήπεδο αλλά για στιγμή λέει ο Γιωρίκας:

— “Ρε `συ, δύο άτομα είμαστε πως θα παίξουμε;”

— “Κοίτα”, λέει ο Κωστίκας, “εγώ θα κάνω τους φιλάθλους και εσύ θα κάνεις τους παίχτες, καλά;”

— “Καλά”, λέει ο Γιωρίκας.

Έτσι λοιπόν αρχίζουνε, ο Κωστίκας πάνω στις κερκίδες φωνάζει και ο Γιωρίκας τρέχει πάνω κάτω το γήπεδο. Εκεί που αρχίζουνε να φτιάχνουν ατμόσφαιρα, ο Κωστίκας παίρνει μια πέτρα και την πετάει στον Γιωρίκα. Γυρνάει ο Γιωρίκας και του λέει:

— “Καλά ρε Κωστίκα, είκοσι δύο ποδοσφαιριστές εμένα βρήκες να πετύχεις;”

Και γυρνάει και του λέει ο Κώστικας:

— “Σαράντα χιλιάδες κόσμο εμένα βρήκες να μου το πεις;;;;;”