απ το μπουκάλι

Ο Γιωρίκας συναντά στο δρόμο ένα τζίνι που του λέει να κάνει μια ευχή κι αυτό θα την πραγματοποιήσει.

— Θέλω να κατουράω ουίσκι, λέει αυτός.

— Μα είσαι σίγουρος; Μπορείς να ζητήσεις λεφτά, πλούτη ότι θέλεις.

— Όχι εγώ θέλω να κατουράω ουίσκι.

Τι να κάνει το τζίνι, του πραγματοποιεί την ευχή.

Πάει στο σπίτι ο Γιωρίκας, φωνάζει την Σουμέλα:

— Γυναίκα, φέρε φιστίκια και δυο ποτηράκια.

Τα φέρνει παραξενευμένη η Σουμέλα.

— Τι τα θες; τον ρωτάει. Αφού δεν έχουμε ποτά.

— Από σήμερα έχουμε όσο ουίσκι θέλουμε, της λέει αυτός. Και πραγματικά γεμίζει τα ποτήρια ουίσκι. Τσουγκρίζουν, πίνουν ένα, πίνουν δύο, κάνουν κέφι……κάνουν κι ένα παιχνιδάκι.

Το άλλο βράδυ τα ίδια.

— Γυναίκα, φέρε φιστικιά και δυο ποτηράκια.

Κι έτσι περνούσαν τα βράδια τους. Ένα βράδυ όμως το σκηνικό άλλαξε.

— Γυναίκα, φέρε φιστικιά κι ένα ποτηράκι.

— Ένα, γιατί ένα;

— Εσύ σήμερα θα πιεις απ το μπουκάλι.