Ανοξείδωτο

Ο Μανωλιός από τα Σφακιά ακολουθούσε το Δήμαρχο που ήταν και κουμπάρος του στα πανηγύρια. Σε ένα πανηγύρι που είχαν πάει του λέει ο Δήμαρχος:

— “Εσύ Μανωλιό που ξέρεις καλές μαντινάδες δε μας λες καμία να περάσει η ώρα;”

Λέει λοιπόν ο Μανωλιός:

— “Αν είστε πέντε φύγετε κι αν είστε δέκα ελάτε το κριτικό μαχαίρι μου κανένα δε φοβάται, ανοξείδωτο!”

Μετά από μια δυο εβδομάδες σε ένα άλλο πανηγύρι του ζητάει ο δήμαρχος να πει ξανά μαντινάδα. Λέει λοιπόν ο Μανωλιός:

— “Αν είστε πέντε φύγετε κι αν είστε δέκα ελάτε το κριτικό μαχαίρι μου κανένα δε φοβάται, ανοξείδωτο!”

Σε κάθε πανηγύρι ο Μανωλιός έλεγε αυτή τη μαντινάδα. Μια μέρα λοιπόν αγανακτησμένος ο δήμαρχος του λέει:

— “Καλά ρε Μανωλιό όλα τα αλλά, αλλά το ανοξείδωτο στο τέλος που κολλάει;”

— “Κατέχω εγώ ρε σύντεκνε. Ετσά το γράφει πάνω η μαχαίρα μου!”

Κατέχω= ξέρω σύντεκνε= κουμπάρε Ετσά= έτσι