Ο τυφλοπόντικας

Ήταν τρεις γεωργοί και είχαν τις φυτείες τους γειτονικά. Κάποτε είχαν ζημιά στα σπαρτά τους, εξαιτίας ενός τυφλοπόντικα. Αποφάσισαν λοιπόν, να τον εξολοθρεύσουν.

Αναλαμβάνει ο πρώτος. Τι παγίδες, φάρμακα, τίποτα δεν κατάφερε να πιάσει.

Αναλαμβάνει ο δεύτερος, λέγοντας ότι θα τον πιάσει σίγουρα. Περνάει μια εβδομάδα, τίποτα.

Αναλαμβάνει ο τρίτος και τελικά πιάστηκε ο τυφλοπόντικας σε φάκα.

— “Να τον τιμωρήσουμε όπως του αξίζει”, λέει ο πρώτος γεωργός.

— “Σιγά, μη χάσουμε και άλλο χρόνο. Να τον κάψουμε, για να τελειώνουμε”, λέει ο δεύτερος.

— “θα τον αναλάβω εγώ”, πετάγεται ο τρίτος.

Πέρασε ο καιρός και κανείς δεν έμαθε τι απέγινε ο τυφλοπόντικας. Απόρησαν λοιπόν οι δύο γεωργοί και ρώτησαν τον τρίτο.

— “Τελικά, τι τον έκανες εκείνο το τυφλοπόντικα;”

— “Φίλοι μου, δεν μπορώ να σας πω. Είναι πολύ φρικαλέο.”

— “Καλά του έκανες. Τόσες ζημιές μας έκανε. Όμως πες μας.”

Τελικά, αφού επέμεναν τόσο πολύ και οι δύο, αποφάσισε να τους πει.

— “Ξέρω ότι θα το νομίσετε πολύ βάναυσο, αλλά τον έθαψα ζωντανό!”