Το ποδηλατάκι της Κοκκινοσκουφίτσας

Ένα ωραίο πρωινό, ξενικά η Κοκκινοσκουφίτσα για μια βόλτα στο δάσος με το ποδηλατάκι της.

Καθώς προχωρούσε, συναντά τον λύκο, ο οποίος την πετάει από το ποδηλατάκι της και το καταστρέφει.

Παιδί του δάσους όπως ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα, πάει κλαίγοντας στον αρκούδο.

— “Ο λύκος μου έσπασε το ποδηλατάκι μου”, του λέει.

Ξεκινάει λοιπόν ο αρκούδος για να βρει το λύκο. Αφού τον βρίσκει, τον σπάει στο ξύλο και τον υποχρεώνει να φτιάξει το ποδηλατάκι της Κοκκινοσκουφίτσας.

Την επόμενη μέρα, ξανά η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος με το ποδηλατάκι της, ξανασυναντά τον λύκο.

Αυτός της ξανασπάει το ποδήλατο και το οποίο βέβαια ξαναφτιάχνει, αφού τον υποχρεώνει πάλι ο αρκούδος.

Αυτό συνεχίστηκε για μία εβδομάδα περίπου, μέχρι που η Κοκκινοσκουφίτσα δεν ξαναεμφανίστηκε. Πάει λοιπόν ο λύκος τώρα στο σπίτι της. Χτυπάει την πόρτα.

— “Ποιος είναι;” ρωτάει η Κοκκινοσκουφίτσα.

— “Η γιαγιά σου παιδάκι μου είμαι”.

— “Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα αφτιά;”

— “Για ν? ακούω καλύτερα παιδάκι μου”.

— “Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλο στόμα;”

— “Για να τρώω καλύτερα παιδάκι μου”

— “Γιαγιά, και γιατί έχεις τόσο κόκκινα μάτια;”

— “Από την οξυγονοκόλληση παιδάκι μου!”