Κρίμα

Καθώς βάδιζα στο διάδρομο του πανεπιστήμιου, ήταν ένας πρωτοετής και κοίταζε τις φωτογραφίες των ομάδων του μπάσκετ. Στην κάθε φωτογραφία, στο κέντρο, ο παίχτης κρατούσε μια μπάλα με τα νούμερα του έτους, ” 87 – 88, 88 – 89, 89 – 90, 90 – 91, κλπ. ”

Καθώς σταμάτησα να πιάσω κουβέντα μαζί του, ο πρωτοετής γυρίζει και μου λέει : ” Τι κρίμα … Κάθε φορά χάνανε με ένα πόντο διάφορα … “