Η Ζωοκοινωνιολογία

Ο Γιάννης περπατάει στο δρόμο και συναντάει το φίλο του το Νίκο, τον οποίον έχει να δει πολύ καιρό. Οπότε αρχίζουν να μιλάνε:

— “Τι κάνεις ρε Νίκο; Καιρό έχω να σε δω!”

— “Ασε φίλε, έχω γραφτεί σε ένα πανεπιστήμιο στο εξωτερικό και σπουδάζω Ζωοκοινωνιολογία!”

— “Έλα ρε, πρώτη φορά το ακούω. Τι είναι πάλι αυτό;”

— “Θα σου πω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις. Έχεις χρυσόψαρο στο σπίτι σου;”

— “Ναι.”

— “Αρα, αγαπάς τα ζώα. Σωστά;”

— “Ναι.”

— “Αρα πρέπει να αγαπάς και τους ανθρώπους. Αρα σου αρέσουν και οι γυναίκες! Αρα δεν είσαι αδερφή!”

— “Ρε φίλε, δίκιο είχες. Μεγάλο πράγμα η Ζωοκοινωνιολογία!”

Αμέσως μετά, συνεχίζονται το δρόμο του, βλέπει ένα άλλο φίλο του, το Βαγγέλη:

— “Που να σου τα λέω ρε Βαγγέλη, πριν από λίγο είδα τον Νίκο.”

— “Καλά, που γυρνάει αυτός, χάθηκε!”

— “Σπουδάζει στο εξωτερικό Ζωοκοινωνιολογία!”

— “Και τι είναι πάλι αυτό;”

— “Θα σου πω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις. Έχεις χρυσόψαρο;”

— “Όχι!”

— “Ε, τότε είσαι αδερφή!”