Πάτερ, ψιλοβρέχει

Πάει ένας να εξομολογηθεί σε έναν παπά:

— “Πάτερ, έχω αμαρτήσει πάρα πολύ”, του λέει.

— “Ακούω τέκνον μου τις αμαρτίες σου.”

— “Να, μια μέρα που ψιλόβρεχε, βίασα την αδερφή μου.”

— “Φοβερό αμάρτημα παιδί μου. Aλλά σε συγχωρώ”.

— “Και άλλη μια μέρα που ψιλόβρεχε πάτερ, βίασα και τον αδερφό μου.”

— “Και αυτό τέκνο μου, πώς μπόρεσες να το κάνεις; Είναι μεγάλο αμάρτημα! Αλλά, αν έχεις ειλικρινά μετανοήσει σε συγχωρώ.”

— “Και μια άλλη μέρα που ψιλόβρεχε, βίασα και την μητέρα μου.”

— “Αυτό είναι ότι πιο χυδαίο έχω ακούσει. Δεν μπορεί να συγχωρηθεί και αυτή η αμαρτία σου. Σε αφορίζω”.

— “Σκέψου το καλύτερα πάτερ. Γιατί έξω ψιλοβρέχει!”