Ο κουρέας

Ένας κουρέας σε μια μικρή πόλη, επιτυχημένος κατά τ άλλα, είχε έναν τεμπέλη, ανεπρόκοπο γιο. Αφού είδε κι απόειδε ότι δεν παίρνει τα γράμματα, τον έστειλε σε μια σχολή κομμωτικής στην Αθήνα για να συνεχίσει τουλάχιστον το επάγγελμα. Όταν ο κανακάρης γύρισε μετά από λίγο καιρό, ο πατέρας, συγκινημένος, τον υποδέχτηκε λέγοντας :

— Παιδί μου, αύριο θα κάνεις το πρώτο σου κούρεμα στο μαγαζί μας!

Την επομένη, μπαίνει ο πρώτος πελάτης, και αφού του παρουσιάζει το μικρό με υπερηφάνεια, τον ρωτάει τι θέλει.

— Ένα ξυρισματάκι, κυρ Γιώργο!

— Aντε παιδί μου, λέει ο κουρέας στο γιο, δείξε μου τι έμαθες!

Αρχίζει ο μικρός λοιπόν, αλλά, άχρηστος όπως ήταν, ρίχνει ένα γερό κόψιμο στον πελάτη!

— Κο****δο, τσογλάνι, φωνάζει ο κουρέας έξαλλος, ορμάει να του ρίξει σφαλιάρα αλλά, επιδέξιος ο μικρός, σκύβει και την τρώει ο πελάτης!

— Συγνώμη, συγνώμη, κύριε ” Εντάξει είμαι “, του λέει ..

Συνεχίζει ο μικρός αλλά όντας άσχετος και φοβισμένος, ρίχνει άλλη μια πιο γερή κοψιά στον πελάτη!

— Θα σε σκοτώσω, τσογλάνι, τι σπούδασες, ρε, λέει ο πατέρας και ορμάει με κλωτσιές και μπουνιές στο μικρό. ΄Σκύβει όμως πάλι έξυπνα ο μικρός και τις ξανατρώει, άγρια, ο πελάτης.

— Συγνώμη, συγνώμη, λέει στον αιμόφυρτο, ταλαίπωρο πελάτη, κι αυτός απαντά σιγανά.

— Δεν πειράζει.

— Φεύγω, πάω μέσα γιατί θα σε σκοτώσω, του λέει και τέλειωνε!

Ο μικρός, σαλταρισμένος κόβει σαν τρελός! Ξαφνικά, εκεί που ξυρίζει, δίνει μια γερή κοψιά και .. κόβει το αυτί του πελάτη!. Ενώ, έντρομος κοιτάει το πεσμένο αυτί, ο πελάτης, με μια ξεψυχισμένη φωνή του λέει :

— Κρυφτό, αγόρι μου, κρυφτό μην το δει ο πατέρας σου!