Ο νεόπλουτος

Κάποτε αποφασίζει ένας νεόπλουτος να πάει στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού η αεροσυνοδός περνάει ανάμεσα στους επιβάτες και τους ρωτά αν επιθυμούν καφέ ή πορτοκαλάδα. Ο φίλος μας την καλεί κοντά του και της παραπονιέται ότι με τόσο ακριβό εισητήριο επιθυμεί κάτι καλύτερο.Η αεροσυνοδός τον ρωτά τί θέλει και ο κύριος απαιτεί ένα περιποιημένο ριζόγαλο.

Αφού ο σέφ του αεροπλάνου πήρε την εντολή, φτιάχνει στα πρόχειρα ένα ριζόγαλο και το στέλνει με την αεροσυνοδό. Όταν ο κύριος το βλέπει λέει φωναχτά:

-ΤΙ!!!!ΡΙΖΟΓΑΛΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΛΛΑ;;;;ΠΑΡΤΟ ΠΙΣΩ...!

Η αεροσυνοδός πάει πίσω στον σεφ και του λέει να βάλει γρήγορα κανέλλα. Και ο σεφ, πολύ τσαντισμένος,λέει:

-Ρε μ' έναν π****η που μπλέξαμε! Θα του βάλω αντί για κανέλλα, ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΙΠΕΡΙ.

Η αεροσυνοδός το πηγαίνει τώρα πιά σερβιρισμένο πάνω σε τραπεζάκι με όλα τα απαραίτητα.Όλοι οι επιβάτες κοιτούν ξελιγωμένοι και ειδικά ο διπλανός συνεπιβάτης του κυρίου δεν μπορεί να κρατήσει τα σάλια του. Ο κύριος τρώει την πρώτη κουταλιά,κατεβάζει με το ζόρι τη δεύτερη.Ήδη έχει αρχίσει να δακρύζει το μάτι του.Έχει αντιληφθεί τη χοντρή πλάκα που του έχει κάνει ο σεφ, αλλά δεν μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα γιατί όλοι τον κοιτάζουν ξελιγωμένοι και περίεργοι. Έχει και έναν εγωϊσμό. Τί να κάνει λοιπόν;

Από τη δύσκολη θέση τον βγάζει ο συνεπιβάτης του, που ξαφνιασμένος τον ρωτάει:

-Γιατί κλαις;

Και ο φίλος, με όλα τα βλέμματα και τα αφτιά κολημμένα πάνω του, του απαντά το εξής:

-Άσε μωρέ.... θυμήθηκα που πέθανε η μανούλα μου και στενοχωρήθηκα....

Ο συνεπιβάτης περιχαρής:

-Να το φάω εγώ;

-Πως, βεβαίως, βεβαίως!!! απαντά ο κύριος, με ένα κρυφό χαμόγελο.

Και ο συνεπιβάτης αφού καταπίνει λαίμαργα κι αχόρταγα δυο, τρεις κουταλιές από το ρυζόγαλο με το πιπέρι, αρχίζει να δακρύζει και να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε θύμα. Τότε τον ρωτά ο φίλος μας όλο γέλιο και ειρωνία:

-Καλά, εγώ έκλαιγα γιατί θυμήθηκα τη μακαρίτισσα τη μανούλα μου. Εσύ τώρα γιατί κλαις;

Και ο συνεπιβάτης:

-Να μωρέ, θυμήθηκα που πέθανε η μανούλα σου και δεν έχω τί να σου γα***ω...!!!

.