Το ψάρεμα

Δυο τύποι ψαρεύουν στην προκυμαία. Ο ένας δεν πιάνει τίποτα.

Ο άλλος κάθε λίγο και λιγάκι πιάνει κι από ένα ψάρι σχεδόν ένα μέτρο το βγάζει από το αγκίστρι και το ξαναρίχνει στη θάλασσα.

Μετά από ώρες λέει ο πρώτος:

- Ρε φίλε σε βλέπω τόση ώρα να πιάνεις τόσο μεγάλα ψάρια αλλά γιατί τα ξαναπετάς στη θάλασσα;

- Εγώ φίλε μου είμαι πολύ πλούσιος πάω στις ταβέρνες και τρώω τα καλύτερα ψάρια αλλά ψαρεύω γιατί μου αρέσει η διαδικασία. Να σηκώνομαι πρωί, να παίρνω τα σύνεργα, να βάζω τα αγκίστρια στην πετονιά, να δολώνω τα αγκίστρια, να περιμένω μέχρι να τσιμπήσει το ψάρι. Aυτή είναι απόλαυση για μένα.

- Και δε μου τα δίνεις εμένα τα ψάρια που είμαι πολύ φτωχός και έχω και εφτά παιδιά να θρέψω.

- Καλά κι αφού είσαι φτωχός γιατί έκανες τόσα παιδιά;

- Δεν το `θελα ρε φίλε, αλλά να, μου άρεσε η διαδικασία.

.