ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Ήταν ένα αγοράκι και πλησίαζαν οι απόκριες. Πάει λοιπόν να πει στον πατέρα του να τι θέλει να του αγοράσει για τις απόκριες...

- Μπαμπά μπαμπά!! θέλω να μου πάρεις ένα ένα κόκκινο φόρεμα για τις απόκριες.

- Παιδί μου τι θα το κανείς το κόκκινο φόρεμα; Τι θα ντυθείς;

- Κόκκινοσκουφιτσα! λέει το παιδί.

Μετά πάει ο πατέρας του σε ένα παιδοψυχολόγο και του λέει με ντροπή :

- Γιατρέ μου, το αγόρι μου, ο μοναχογιός μου θέλει να ντυθεί κοκκινοσκουφίτσα!

- Ησυχάστε, του λέει ο γιατρός, δεν είναι τίποτα, θα του περάσει με τον καιρό. Αλλά εσείς πρέπει να του κάνετε ότι σας ζητήσει!

Τον άλλο χρόνο πάλι τις απόκριες λέει το παιδί στον πατέρα του:

- Μπαμπά θέλω να μου πάρεις ένα γαλάζιο φόρεμα, γόβες και ένα στέμμα!

- Τι θα ντυθείς αγόρι μου;

- Πριγκίπισσα της νύχτας!

Πάει ο πατέρας του παιδιού πάλι στον παιδοψυχολόγο και του λέει με το κεφάλι κατεβασμένο:

- Γιατρέ, το παιδί μου θέλει να ντυθεί πριγκίπισσα της νύχτας!

- Ησυχάστε, όπως σας είπα θα του περάσει δεν είναι τίποτα! του λέει ο γιατρός πάλι.

Του χρόνου πάλι τις απόκριες το παιδί πηγαίνει στον πατέρα του και του λέει :

- Πατέρα θέλω ένα σπαθί, σανδαλια και ένα σπαθί.

Ο πατέρας γεμάτος χαρά διακόπτοντας το παιδί πηγαίνει στον γιατρό και του λέει:

- Γιατρέ, το παιδί μου έγινε καλά.

- Είδατε τι σας έλεγα; Ήταν θέμα χρόνου να γίνει καλά!

Φεύγοντας ο πατέρας από το γιατρό τον ευχαρίστησε και πήγε σπίτι.

- Παιδί μου ξέχασα να σε ρωτήσω τι θα ντυθείς; ρωτάει ο πατέρας.

Και ο γιος του:

- Ζίνα, πατέρα! Ζίνα!