Οι τρύπες

Πεθαίνει ένας και πηγαίνει στον Παράδεισο. Φτάνει λοιπόν και περιμένει έξω από τις Πύλες. Χτυπάει την θύρα και περιμένει. Μετά από λίγη ώρα εμφανίζεται από το πορτάκι ο Αγ.Πέτρος:

-Τι θές;

-Να μπω μέσα, απαντά εκείνος.

-Καλά περίμενε του αποκρίνεται ο Άγιος και κλείνει το πορτάκι.

Κάποια στιγμή ακούγονται μέσα από τον Παράδεισο ήχοι από κομπρεσσέρ και τρυπάνια και ταυτόχρονα κραυγές πόνου και κλάμματα! Ξαφνιάζεται ο τύπος και αρχίζει να ανησυχεί,αλλά περιμένει υπομονετικά έξω από τις πύλες. Μετά από λίγο ξαναχτυπάει την θύρα.

-Τι τρέχει; τον ρωτά πάλι ο Αγ.Πέτρος.

- Με ανήσυχο ύφος ρωτάει ο τύπος:

- Τι φασαρία είναι αυτή;

- Α τίποτα, απλά ανοίγουμε τρύπα στο κεφάλι σε ενός καινούργιου για να του βάλουμε φωτοστέφανο, απαντά με απλό ύφος ο άγιος.

Συνεχίζονται οι κραυγές μέσα από τον παράδεισο και ο τύπος αρχίζει να ανησυχεί. Μετά από λίγο χτυπάει πάλι την θύρα. Βγαίνει ο άγιος:

-Πότε θα μπώ μέσα; ρωτά ο τύπος.

-Περίμενε να ανοίξουμε δυο τρύπες στην πλάτη ενός καινούργιου για να του βάλουμε τα φτερά.

Τρελαίνεται ο τύπος...και αρχίζει να χτυπά δυνατά την πόρτα! Ξαναβγαίνει λοιπόν ο άγιος.

-Μα τι γίνεται επιτέλους εκεί μέσα; φωνάζει ο τύπος αγανακτισμένος και φανερά τρομαγμένος. Θα φύγω και θα πάω στην κόλαση.

-Μα ο διάολος θα σε γ@μ@σει!!!!

και ο τύπος:

-Ναι αλλά τουλάχιστον γι΄αυτό έχω τρύπα...