Στο τσίρκο

Ένας ρακένδυτος κι άπλυτος τύπος, αξούριστος κι αχτένιστος, σε μαύρο χάλι δηλαδή, πάει στον διευθυντή του τσίρκο που μόλις είχε φτάσει σε μία πόλη να ζητήσει δουλειά.

— Λυπάμαι φίλε μου, του λέει ο διευθυντής, αλλά είμαστε πλήρης.

— Σας παρακαλώ κ. Διευθυντά, του λέει ο τύπος. Δεν έχω ούτε ψωμί να πάρω. Για ένα κατοστάρικο κάνω ότι δουλειά θέλετε.

Ο διευθυντής του έλεγε “δεν έχω δουλειά”, ο άλλος επέμενε “για ένα κατοστάρικο κάνω τα πάντα”. Του ζάλισε τον έρωτα, οπότε ο διευθυντής τον παίρνει και τον πάει μπροστά σε ένα χοντρό κομμάτι σχοινί.

— Λοιπόν, τράβα αυτό πάνω κάτω και θα σου πω πότε να σταματήσεις. Όταν τελειώσεις, θα σου δώσω ένα κατοστάρικο. Εντάξει;

— Εντάξει, λέει ο άλλος κι άρχισε να τραβά το σκοινί.

Μετά από 2-3 ώρες έρχεται ο διευθυντής και του λέει να σταματήσει. Του δίνει ένα κατοστάρικο και του ο τύπος φεύγει.

Την άλλη μέρα, ξανάρχεται στον διευθυντή.

— Σας παρακαλώ κ. Διευθυντά, του λέει ο τύπος. Δεν έχω ούτε ψωμί να πάρω.

Για ένα κατοστάρικο κάνω ότι δουλειά θέλετε.

Ο διευθυντής επέμενε:

— Δεν έχω δουλειά.

Ο καθένας το βιολί του, οπότε ο ρακένδυτος τύπος του λέει:

— Μπορώ να κάνω ότι έκανα εχτές αλλά για ένα πενηντάρικο. Σας παρακαλώ…

— Αποκλείεται, του λέει ο διευθυντής.

— Μα γιατί; διαμαρτύρεται ο άλλος

— Γιατί δεν μπορούμε να τραβάμε μαλα*** κάθε μέρα στον ελέφαντα!